The Ramones - I wanna be sedated

witte dagen

Ik weet niet wat ik nu moet doen. Het sneeuwt buiten en ik ben alleen. Hij ging en liet zijn boeken op de tafel in de living. De Tv was aan. Hij heeft ook zijn portemonnee vergeten. Er was geen koffee. Ik was moe en triesten er was geen koffee en geen meer tart. Hij at alles.
Ik opende de krant. Niets voor me.
Op de Tv hoorde ik dat het in hele Europa sneeuwt, en het zal de hele week sneuween. Ik wilde buiten gaan, maarik was nog ziek. Ik had koorts en ik moest in die donkere kamer blijven. Altijd blijven.
De huis was schoon, dus hoefde ik niets te doen. Alees was saai. Ik kon allen in het bed liggen of zitten en naar de tv kijken. Of een van zijn boeken lezen... Op half zes zal hij komen om thee te zetten... Ik ga hem bellen, ik wil tart met chocolade.

goede zaterdag

Ik kijk naar de klok. Het is tien uur. Ik heb geen inspiratie, dus kan ik niets interesants schrijven. Ik ben moe. Ik heb koorts. Ik had geen weekend. Ik moest op zaterdag naar de faculteit gaan. Ik moest vandaag veel lezen en leren. Ik moet mijn presentatie doen. En, ja, heb ik dat gezegt? Ik moest en ik moet op ZATERDAG naar de faculteit gaan! Moeten wij wat nog? Misschien kan het interessant zijn om een les op Zondag te hebben… Dan kunnen we op zaterdag onze opinie geven of zondag een rustdag is of kan het wel een werkdag zijn.
Ik vind dat zondag een rustdag is omdat de God geeft dat gezegt.
Ja, ik ben atheist, maar…
Elke maandag en donderdag moet ik straks naar mijn bed omdat mijn lichaam funcioneert niet na de faculteit. Een die groete boeken kunnen soms over een ton wegen. Maar ik doe mijn best om een goede student te zijn!? Vinden jullie dat waar? Of niet?
Ja, ik had veel problemen met ‘t systeem, maar ik ben een kunstenaar, wat hebben jullie verwcht?

Now you're in New York

Ik ga. Altijd met de tram. Ga naar mijn werk. Elke morgan. En dekn na...
De tram is altijd bruin of groen... Ik ben de paars in dit groen.
En nu heb ik geen inspiratie. Ik zal iets zoals dadisme maken.... De eerste gedacht in mijn hoofd.
Maar waar zijn mijn gedachten? Op de faculteit.
En op Nevena's profil... Ek ik denk hoe ik naar NY zal ga? Met een vlegtuig. Hoeveel koffers moet ik pakken? Dat zal ik well zien. Maar ik moet eers leren studeren...
Aaaaaa, mijn witte dagen. Zwart en wit vliegtuig, zwart en witte NYC, zwart en witte leven. Dat zal perfect zijn. En meer dan perfect, ideaal......
Waarom kan dat niet. We waren in Servie geboren, we moeten studeren, we moete dit en dat doen.... bla bla bla.
Maar een dag zal komen, en die dag zal perfect zijn. Ik zal in mijn kamer wakker worden en door het raam zal ik het zien...

republiek UZICE

De Republiek Uzice was een ministraat die bestond in de Tweede wereld oorlog. De republiek was uitgeroepend door de Parizanen, de Jugoslavische verzetsstrijden. De hoofdman was natuurlijk Tito. Die jaren waren niet de beste, maar Uzice was vrij, en dat was belangrijkste.....
En nu als Tito acher het museum slaapt, zijn we nog vrij. Wat veranderd? Weinig. In de jaren 90 was Uzice enige stad met demokratische system van overheid.



De nachten hier zijn echt koud, de dagen gaan langzaam.
Wat moet je zien?
hmmm... ik weet het niet. De Oude Stad, misschin? Daarvan kan je heel goed de hele stad zien. De tank voor de museum? Hij is van de Tweede wereld oorlog.
Het hotel dat op een raket lijkt? De architect die de project geemaaakt had, stierf voor het hotel werd gebouwd, daarom is er geen zwembad in 'raket':(
Het huis Jokanovic. Theater. Sergej Trifunovic en zijn broer zijn van Uzice :) Weet je misschien wie Vahidin Prelic is?
Blue Moon en Suljaga. Komplet lepinja is een deel van onze traditie.
Djetinja. De mooiste rivier strand in hele Servie. Misschien durf je van de Oude brug in het water te springen (16 m)?







en..
oh, ja... De mensen van motorclub "ERE" gingen op zijn motors naar Noordpol en SlobodaPointSevojno is een oud - nieuwe voetbal club die nu in de Eerste liga speelt :)

Wat nog?
ik weet het niet... Sandra, heb je misschien een suggestie?

Special Victims Unit

Achter de berg is de veld. Achter de veld is het bos. Achter het bos is het huis. Achter het huis is de weg. De weg die naar je gaat...

Toen hij ging, begon het te regenen.
Ze deed haar regenjas aan en ging buiten. De stad was nat en donker. Het lijkt alsof idereen moe was. Ze liep naar de faculteit.
SMS... " Ik ben op de luchthaven, ik zal je opbellen waneer ik thuis kom. : *"
Stlte.
Ze was niet boos. Zij was niet triest. Zij heeft weer in haar hart vrede gevonden.
Zij was niet eenzam. Ze had grote plannen. Ze had een pistool verborgen in haar hoofd. Leiden bullet die haar wereld kan veranderen.
Lawaai.
Zij was boos. Zij was trist. Zij had geen vrede in haar hart. Zij was eenzam. Maar ze had een pistool in haar regenjas. Leiden bullet die zij gaat verbruiken om haar leven te veranderen...

Het leven op de papier

Ik was op de straat toen de telefoon rinkelde.
"Dag, weet je misshien met wie praat je?"
Ik wist, maar...
"Ik moet een beetje nadeneken."
Mijn hoofd was leeg, ik had geen woorden, aleen...
"Ja ik weet het nu. Waar ben je? Hoe gaat het met je?"
Hij kwam in Londen. Waarom?
"Heb je misshien een beetje tijd? Ik wil je zien."
Mijn lichaam deed pijn. Waarom wil hij de verleden weer open doen?
"Ik weet het niet, 't is een beetje laat..."
"Ik ga morgen naar Alaska terug."
Mijn gedachten beefden.
"Waar ben je? Ik kan meteen komen."
Toen ik daar kwam, stond hij voor de deur met een sigaar tussen zijn vingers.
Hij wist niet hoe de dagen zonder hem donker waren. En toen hij ging hoe ik gebroken was.
Nu staan hij voor me met glimlach op zijn gezicht als hij altijd hier was. Als dat zijn stad was... En waarom? Hij hild nooit van deze stad, en morgen zal hij weer ontspannen en ik zal weer boos op hem zijn... Wat doe ik hier dan? Voor zijn deur?
"Wil je binnen komen?"
Hoe kan ik dat doen. Nee, ik wil niet en ik zal niet binnenkomen!
"Ja, waarom niet?"